Ροή Ειδήσεων:

Smaller text size Larger text size

Ο υπερτουρισμός και ο αγώνας για βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη

15 Μάρτιος 2017, 11:43

Το να βάζει κανείς όριο στο ανώτατο αριθμό τουριστών είναι ένα δραστικό μέτρο, και σίγουρα όχι κάτι που θα ήθελε ο οποιοσδήποτε προορισμός. Συχνά θεωρείται ως έσχατη λύση και το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι τουριστικοί προορισμοί δεν έχουν κανέναν άλλο τρόπο για να παραμείνουν βιώσιμοι και ανταγωνιστικοί, φανερώνει την προφανή αποτυχία άλλων πρωτοβουλιών.


Με το 2017 να αποτελεί το Παγκόσμιο Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης από τα Ηνωμένα Έθνη, είναι μια καλή στιγμή για να εξετάσει κανείς τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι τουριστικοί φορείς προσπαθώντας να διασφαλίσουν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του κλάδου.

“Ενώ ο τουρισμός είναι σημαντικός σε πολλές τοπικές και εθνικές οικονομίες, ο υπερπληθυσμός αλλάζει την προοπτική δεδομένα για τα οφέλη του μαζικού τουρισμού. Η Ισπανία μάλιστα αποτελεί ένα τρανό παράδειγμα μιας χώρας που δυσκολεύεται με τη δημοτικότητά της”, αναφέρει σε πρόσφατο άρθρο του ο Wouter Geerts, Senior Travel Analyst του Euromonitor International.

“Η σχέση της Βαρκελώνης με τον τουρισμό είναι κλονισμέναη εδω και μερικά χρόνια. Ήδη από το 2014, το ντοκιμαντέρ “Bye Bye Barcelona” έπεσήμανε την αρνητική επίδραση του μαζικού τουρισμού στην πόλη. Οι ντόπιοι φοβούνται ότι θα μείνουν εκτός οικιστικής αγοράς, αταλήγοντας τελικά στο να χάσει η Βαρκελώνη την ποικιλομορφία του πληθυσμού και τον χαρακτήρα της. Η τοπική κυβέρνηση έχει σταματήσει την έκδοση αδειών για νέα ξενοδοχεία και έχει απαγορεύσει την αλλαγή των αδειών που απαιτούνται για ενοικιάσεις τουριστικών κατοικιών.

Και η Βαρκελώνη δεν είναι η μοναδική περίπτωση: Από το 2017, η Σαντορίνη περιορίζει τον αριθμό των επισκεπτών κρουαζιέρας σε 8.000 άτομα ανά ημέρα. Οι τοπικοί ακτιβιστές στη Βενετία ζήτησαν από την ιταλική κυβέρνηση να απαγορεύσει στα κρουαζιερόπλοια να σταματούν στο λιμάνι της πόλης, καθώς οι επισκέπτες κρουαζιέρας έχουν τετραπλασιαστεί τα τελευταία 15 χρόνια. Τα παραδοσιακά χωρά της περιοχής Cinque Terre στις ιταλικές ακτές φτάνουν στο ανώτατο όριο επισκεπτών τους, στο 1,5 εκατ. τουρίστες ετησίως. Τα δημοφιλή αξιοθέατα, όπως το Μάτσου Πίτσου και το όρος Έβερεστ φτάνουν και αυτά το ανώτατο όριο του αριθμού των επισκεπτών τους και απαιτούν από αυτούς να συνοδεύονται από έναν αναγνωρισμένο οδηγό, ενώ το Zion National Park στη Γιούτα των ΗΠΑ εξετάζει προτάσεις περιορισμού των επισκεπτών μέσω ενός συστήματος κρατήσεων”.



Ο Geerts επισημαίνει ότι το να βάζει κανείς όριο στο ανώτατο αριθμό τουριστών είναι ένα δραστικό μέτρο, και σίγουρα όχι κάτι που θα ήθελε ο οποιοσδήποτε προορισμός. Συχνά θεωρείται ως έσχατη λύση και το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι τουριστικοί προορισμοί δεν έχουν κανέναν άλλο τρόπο για να παραμείνουν βιώσιμοι και ανταγωνιστικοί, φανερώνει την προφανή αποτυχία άλλων πρωτοβουλιών.

Καθορίζοντας τον βιώσιμο τουρισμό
Η αειφόρος ανάπτυξη στον τουρισμό δεν είναι ένα νέο φαινόμενο. Ήδη από το 1992 έχει ξεκινήσει η πρωτοβουλία International Hotels Environment Initiative. Και από τότε το πλάνο από τους αρμόδιους τουριστικούς οργανισμούς για την εφαρμογή της έννοιας της αειφορίας, έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη πολλών εναλλακτικών μορφών τουρισμού. Από τον οικοτουρισμό μέχρι τον “ηθικό” τουρισμό, ο στόχος του βιώσιμου τουρισμού είναι να διατηρήσει τα οικονομικά και κοινωνικά πλεονεκτήματα της τουριστικής ανάπτυξης, με παράλληλη μείωση ή μετριασμό τυχόν ανεπιθύμητων επιπτώσεων στο φυσικό, ιστορικό, πολιτιστικό ή κοινωνικό περιβάλλον.

Έλλειψη από πλευρά των επιχειρησεων στη βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη
Οι ξενοδοχειακές εταιρείες δίνουν ένα καλό παράδειγμα του τι μπορεί να επιτευχθεί μέσω της δέσμευσης για βιώσιμο τουρισμοό, αλλά επίσης και του τι εξακολουθεί να είναι ακατόρθωτο αν οι προσπάθειες δεν είναι συντονισμένες και αρκετά εκτεταμένες.

“Η περίπτωση της Εταιρική Κοινωνική Ευθύνης (ΕΚΕ) στις επιχειρήσεις είναι ένα από τα ισχυρότερα επιχειρήματα υπέρ της αειφόρου ανάπτυξης στον ξενοδοχειακό κλάδο, με πολλά ξενοδοχεία να εφαρμόζουν πρακτικές ΕΚΕ για την αύξηση της κερδοφορίας τους”, λέει ο Senior Travel Analyst του Euromonitor International. “Οι περισσότερες μεγάλες ξενοδοχειακές αλυσίδες έχουν τη δική τους σειρά στόχων για να περιορίσουν τις αρνητικές επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον και για να παρέχουν οφέλη στην τοπική κοινωνία. Συντονισμένες προσπάθειες όπως η Διεθνής Σύμπραξη Τουρισμού (ITP) οδηγούν στη συνεργασία μεταξύ αλυσίδων ξενοδοχείων για να αυξήσουν την επιρροή τους και να ανταλλάσσουν βέλτιστες πρακτικές.

Ωστόσο, τα ξενοδοχεία εφαρμόζουν πρακτικές αειφορίας για να μειώσουν τα κόστη τους και μέχρι εκεί. Το ίδιο ισχύει και για τις αεροπορικές εταιρείες που φαινομενικά επικεντρώνονται αποκλειστικά στις τεχνολογικές καινοτομίες για να βελτιώσουν τις περιβαλλοντικές τους επιδόσεις. Για την επίτευξη πραγματικής αειφόρου τουριστικής ανάπτυξης, οι εταιρείες θα πρέπει να δουν πέρα από το αυστηρά επιχειηματικό κομμάτι και να χρησιμοποιήσουν πραγματικά καινοτόμες ιδέες γύρω από τις προσδοκίες του εκάστοτε ταξιδιώτη, χρησιμοποιώντας πρακτικές αειφορίας για να διαμορφώσουν και να βελτιώσουν την εμπειρία του”.

Πώς να προχωρήσουμε παραπέρα
Οι όροι “υπεύθυνος τουρισμός” και “αειφόρος τουρισμός” δείχνουν ότι αυτό είναι μόνο ένα μέρος του συνόλου του τουρισμού, και σήμερα αυτή η λογική έχει βάση. Ωστόσο, με την τρέχουσα πορεία, σε 10 χρόνια, ο τουρισμός ως σύνολο θα πρέπει να είναι υπεύθυνος και βιώσιμος. Όπως δήλωσε ο Fabian Cousteau κατά τη διάρκεια του WTTC Global Summit 2016, “ανυπομονώ για την ημέρα που δε θα υπάρχει βιώσιμος τουρισμός, αλλά απλός τουρισμός”. Αυτή η αλλαγή οδηγεί τους ταξιδιώτες να αναμένουν ολοένα και περισσότερο από τις αεροπορικές εταιρείες, τους παρόχους καταλυμάτων, τους ξεναγούς και τα αξιοθέατα να είναι περιβαλλοντικά και κοινωνικά υπεύθυνα.

Τις τελευταίες δεκαετίες, ο τουρισμός έχει περάσει από το στάδιο του να είναι “παραγκωνισμένος” ως οικονομικό μέγεθος  στο να είναι μία από τις πιο βασικές βιομηχανίες για την επίτευξη των στόχων της βιώσιμης ανάπτυξης. Η τουριστική βιομηχανία χρειάζεται να αναλάβει την ευθύνη της και να αντιμετωπίσει την αειφόρο ανάπτυξη ως μια ευκαιρία για τη βελτίωση της μακροζωίας του “προϊόντος” στο οποίο αυτή βασίζεται. Η συνεργασία με όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών κοινοτήτων, των ρυθμιστικών αρχών, των εργαζομένων, των πελατών και των ανταγωνιστών, θα είναι το κλειδί για την επιτυχία της τουριστικής βιομηχανίας μακροπρόθεσμα.

Σήμερα, ο καλύτερος λογος για τις τουριστικές επιχειρήσεις να εφαρμόσουν περιβαλλοντικές πρακτικές είναι η μείωση του κόστους. Αυτή η “πράσινη” προσέγγιση για τη βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη υστερεί και είναι πιθανό ότι οι πρακτικές εξοικονόμησης κόστους να αποτελέσουν τον κανόνα. Τα ξενοδοχεία θα πρέπει να προσπαθήσουν να διακριθούν μέσα από πραγματικά καινοτόμο σκέψη γύρω από τις προσδοκίες των επισκεπτών και τη χρήση πρακτικών αειφορίας για τη βελτίωση της εμπειρίας τους. Το να έχει κανείς μια επιτυχημένη επιχείρηση σημαίνει συμμετοχή των εργαζομένων, των τοπικών κοινοτήτων και των επισκεπτών ισομερώς στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.


Share |
Σχολίασε κι εσύ...












* Τα πεδία με "*" είναι υποχρεωτικά.
* Δεν επιτρέπεται κώδικας HTML.
* Το Email και το Τηλέφωνό σας δεν θα εμφανίζονται.
Ads by TDN

Μικρά & Ενδιαφέροντα

Παρουσιάσεις Εταιριών

Παρουσιάσεις Προϊόντων

Tourism Lobby

Οι αναγνώστες μας στο Facebook

Αγγελίες

Μια Φωτογραφία μιλάει

Συνέδρια - Ημερίδες - Εκθέσεις

Chinese Tourist Welcome Seminar

Φωτορεπορτάζ

Οι αναζητήσεις του Μορφέα

Ημερολόγιο Τουριστικών Εκθέσεων

Τα eNewsletters της αγοράς

↑ top