Ροή Ειδήσεων:

Smaller text size Larger text size

Αλ. Αγγελόπουλος, Όμιλος Aldemar: Η φιλοξενία δεν είναι αγγαρεία ή ευκαιριακή οικονομική δραστηριότητα

Βίκυ Καραντζαβέλου - 10 October 2013, 14:28

Σε συνέντευξή του στο traveldailynews, o κ. Αλέξανδρος Αγγελόπουλος, αντιπρόεδρος του Ομίλου Aldemar, προβλέπει ότι τα ξενοδοχεία 'θα αλλάξουν χέρια' γιατί έχουν συσσωρευμένες ζημίες χρόνων, η μέση τιμή πώλησης είναι χαμηλή, έχουν αυξημένο κόστος δανεισμού και αυξημένη και συνεχώς διαφοροποιούμενη φορολογία και γιατί, τελικά, η ζήτηση είναι σημαντικά λιγότερη από την προσφορά σε μια άκρως εποχική δραστηριότητα.

TravelDailyNews: Κε Αγγελόπουλε, κατά πόσο έχουν επηρεάσει τα προβλήματα της γειτονικών μας χωρών στην αύξηση του τουρισμού φέτος, ή πιστεύετε ότι η αύξηση αυτή είναι αποτέλεσμα της τουριστικής πολιτικής μας;
 
Αλέξανδρος Αγγελόπουλος: Η απάντηση στο διλημματικό ερώτημά σας δεν μπορεί να είναι απλή. Εν συντομία: ευνοηθήκαμε από τις συγκυρίες, από την εικόνα σταθερότητας της Ελλάδας στο εξωτερικό, από την πολύ ελκυστική τιμολογιακή μας πολιτική και από την δυναμική στάση που τήρησαν πολλοί επαγγελματίες  του τουρισμού, αλλά και οι τουριστικά ενσυνείδητοι Έλληνες πολίτες. Η πτώση των χωρών της Β. Αφρικής, αλλά και η στιγμιαία πτώση της Κύπρου και της Τουρκίας επηρέασαν θετικά σε σημαντικό βαθμό την κίνηση προς την Ελλάδα. Έτσι τα ποσοτικά αυξημένα στοιχεία που βλέπουμε χαρακτηρίζονται μεν ως καλό αποτέλεσμα, αλλά όχι αποκλειστικά ως επιτυχία οφειλόμενη σε στρατηγικές επιλογές. Εξαιρέσεις υπάρχουν, όπως η αύξηση του ρεύματος των Τούρκων που πρέπει να αποδοθεί σε προσωπική ενασχόληση της υπουργού Τουρισμού, αλλά και σε κάποιες προσπάθειες τοπικής εμβέλειας, που απέδωσαν χάρη στην πολύτιμη και πολυπόθητη συνέργεια που σε κάποιες περιπτώσεις είδαμε. Η πολιτική μας σηκώνει πολύ συζήτηση, που δε βαρύνει μόνο την κυβέρνηση, αλλά και τους επαγγελματίες του κλάδου και την κοινωνία στο σύνολό της. Η φιλοξενία είναι μακροπρόθεσμος στόχος και όχι αγγαρεία ή ευκαιριακή οικονομική δραστηριότητα.
 
TDN: Από τα μέχρι τώρα στοιχεία η αύξηση που ομολογουμένως υπάρχει στον εισερχόμενο τουρισμό πιστεύετε ότι έχει διοχετευθεί σε όλες τις περιοχές της χώρας μας, ώστε να βοηθήσει στην πραγματική ανάπτυξη των τοπικών οικονομιών, ή βλέπετε μια υπέρογκη συγκέντρωση στους παραδοσιακούς μας προορισμούς και τι επιπτώσεις μακροχρόνια μπορεί να έχει αυτό το φαινόμενο στα ελληνικά ξενοδοχεία;
 
Α.Α.: Μελετώντας τα στατιστικά εύκολα μπορεί κανείς να δει ποιες αγορές και σε ποια σημεία εισόδου της χώρας απέδωσαν καλά ή λιγότερο καλά. Γεγονός παραμένει πως στο σύνολο της χώρας είχαμε αύξηση του τουριστικού ρεύματος. Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά αυτής της αύξησης δίνουν μια σημαντικά διαφοροποιημένη εικόνα, με νικητές και χαμένους στο εσωτερικό της χώρας. Ευνοημένες βγήκαν οι μεγαλύτερες και πιο οργανωμένες ξενοδοχειακές μονάδες, αυτές που ήταν σε κοντά σε αεροδρόμια υψηλής επισκεψιμότητας και όσες είναι συνδεδεμένες με σημαντικούς Tour Operators.

Η τιμολογιακή πολιτική αρκετών μεγάλων μονάδων τις “έφερε πιο κοντά” σε μικρότερης κατηγορίας μονάδες, με αποτέλεσμα να δημιουργήσει ανταγωνισμό μεταξύ τους, με κερδισμένες αυτές που παρείχαν περισσότερα για λιγότερα χρήματα. Απαιτείται άμεσα ένα υγιές μοντέλο αστεροποίησης για να αποφεύγονται αυτά τα φαινόμενα στο μέλλον. Την ίδια στιγμή όμως είχαμε αύξηση της κίνησης και σε κάποιους μικρότερους προορισμούς, αλλά και μείωση σε κάποιους άλλους. Ως προς τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της κίνησης τα 17,5 εκατ. τουρίστες απέφεραν άμεσα έσοδα κοντά στα 11,5 δισ. ευρώ, επίδοση που ξεπερνά κατάτι αυτήν του 2008 που είχαμε 12,5 εκατ. επισκέπτες.

Αυτονόητα συμπεραίνει κάποιος ότι η αγοραστική δύναμη του μέσου επισκέπτη μας ήταν περιορισμένη κάτι που φάνηκε από την κάτω του μετρίου κίνηση στις τοπικές αγορές. Έτσι, ενώ στο παρελθόν ο πολλαπλασιαστής των εσόδων στη χώρα ήταν περίπου 3 φορές στα άμεσα έσοδα του κλάδου, ήτοι περίπου 33 δισ. ευρώ στο σύνολο της χώρας, φέτος αναμένεται σημαντικά μειωμένος.

Η φετινή χρονιά αποτελεί σημείο αναφοράς, καθώς έχουν έρθει στην επιφάνεια πολλά χρόνια ζητήματα που με σωστή διαχείριση μπορούν να μπουν σ’έναν δρόμο επίλυσης. Η επιμήκυνση της σαιζόν, η αστεροποίηση, το άνοιγμα αγορών και η ανάδειξη τοπικών χαρακτηριστικών και ιδιαιτεροτήτων είναι από τα ζητήματα που αντιμετωπίζονται εύκολα και με χαμηλό κόστος.
 
TDN: Φημολογείται ότι στο προσεχές μέλλον θα κλείσουν αρκετά ακόμα ξενοδοχεία. Τι μπορούν να κάνουν σε συλλογικό επίπεδο οι ξενοδόχοι, ώστε να καταφέρουν να πουλούν σε καλύτερες τιμές, με αποτέλεσμα να έχουν κερδοφορία και να μην αναγκάζονται να κλείνουν;

Α.Α.: Δε θέλω να σας απογοητεύσω, αλλά τα ξενοδοχεία θα αλλάξουν χέρια γιατί έχουν συσσωρευμένες ζημίες χρόνων, γιατί η μέση τιμή πώλησης είναι χαμηλή, γιατί έχουν αυξημένο κόστος δανεισμού και αυξημένη και συνεχώς διαφοροποιούμενη φορολογία και γιατί, τελικά, η ζήτηση είναι σημαντικά λιγότερη από την προσφορά σε μια άκρως εποχική δραστηριότητα. Δεν είναι επιστήμη και εκπλήσσει, όχι μόνο η έλλειψη συνεργασίας σε επίπεδο συλλογικής έκφρασης, αλλά και η λογική συνεχούς “αρμέγματος”, την οποία υφίσταται ο κλάδος. Για να μην γινόμαστε δραματικοί, υπάρχουν φωτεινά παραδείγματα, όπως το ΞΕΕ ή κάποιες τοπικές ενώσεις που έχουν εντοπίσει έγκαιρα και τονίζουν τη σημασία των παραπάνω, αλλά και κάνουν σημαντικές προσπάθειες για στήριξη των επιχειρήσεων του κλάδου.  Απαιτείται πλάνο εξόδου και από αυτήν τη κρίση που θέτει σε κίνδυνο την ανάκαμψη του τουρισμού, αφού το τουριστικό προϊόν γερνάει και αδυνατίζει.
 
TDN: Έχετε πολλές φορές αναφέρει ότι τα ελληνικά ξενοδοχεία παραμένουν ‘όμηροι’ των μεγάλων Tour Operators του εξωτερικού. Τί πιστεύετε ότι πρέπει να κάνουν και πως μπορούν να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες που δίνει το Internet για να απεγκλωβιστούν; Είναι τελικά δυνατός αυτός ο απεγκλωβισμός;

Α.Α.: Είναι πολύ δύσκολο να απεγκλωβιστούμε, όπως το θέτετε, αλλά δεν έχουμε προσπαθήσει πραγματικά ποτέ να κινηθούμε σε αυτήν την κατεύθυνση. Η αρχή πρέπει να γίνει από τα αεροδρόμια και τις αεροπορικές εταιρίες που αποτελούν και τον σημαντικότερο κρίκο μιας υγιούς τουριστικής αλυσίδας. Αυτό απαιτεί κεντρική πολιτική με βάθος σε χρόνο και εναλλακτικές. Στη συνέχεια είναι σημαντικό να δούμε ζητήματα όπως η ακτοπλοΐα, το γιώτινγκ, η κρουαζιέρα ως χωριστές πολιτικές ενταγμένες σ’ένα πλάνο διασύνδεσης και στήριξης όλων των προορισμών της χώρας, αλλά και ως ανταγωνιστικό μας πλεονέκτημα.

Στην ίδια λογική πρέπει να χαρτογραφήσουμε την Ελλάδα εκ νέου, προβάλλοντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε περιοχής καθώς και τις δυνατότητες που προσφέρει στον επισκέπτη. Απώτερος στόχος να οριοθετήσουμε το κοινό στο οποίο θέλουμε να απευθυνθούμε και τον τρόπο προσέγγισής του. Ξεκαθαρίζω ότι ο μαζικός τουρισμός δεν ενοχοποιείται, αλλά δεν μπορεί το μοντέλο αυτό να είναι λύση για όλες τις περιοχές της Ελλάδας. Ακόμη πάντως και στις περιοχές μαζικού τουρισμού καλό είναι να ορίζουμε εμείς τη διάρκεια της περιόδου και το κοινό στο οποίο θέλουμε να απευθυνθούμε.
 
Σήμερα όλα έχουν καταντήσει να είναι θέμα τιμής, χωρίς ιδιαίτερη αναφορά στα τοπικά πλεονεκτήματα μιας πολυπρόσωπης Ελλάδας. Ας δουλέψουμε λίγο πάνω σε αυτό! Ναι! Θέλει και μάρκετινγκ που όμως δεν μπορεί να ξεκινά από την προβολή, αλλά από την ταυτοποίηση και τον διαχωρισμό.

Share |
Σχολίασε κι εσύ...












* Τα πεδία με "*" είναι υποχρεωτικά.
* Δεν επιτρέπεται κώδικας HTML.
* Το Email και το Τηλέφωνό σας δεν θα εμφανίζονται.
Ads by TDN

Μικρά & Ενδιαφέροντα

Παρουσιάσεις Εταιριών

Παρουσιάσεις Προϊόντων

Οι αναγνώστες μας στο Facebook

Αγγελίες

Μια Φωτογραφία μιλάει

Συνέδρια - Ημερίδες - Εκθέσεις

Φωτορεπορτάζ

Οι αναζητήσεις του Μορφέα

Ημερολόγιο Τουριστικών Εκθέσεων

↑ top